Podejrzewam, że kwestia zdrowia ma zasadnicze znaczenie dla każdego z nas.

Powinien to być jeden z naszych najwyższych priorytetów.

Wszyscy przecież pragniemy się ochronić przed chorobami, wychować nasze dzieci w zdrowym środowisku, pracować w bezpiecznych i zdrowych warunkach, a podczas podróży mieć zapewniony dostęp do niezawodnej i wysokiej jakości opieki zdrowotnej.

W dobie globalizacji społeczeństwo przemieszcza się z miejsca na miejsce na ogromną skalę, a przez to choroby nie znają granic.
W obliczu potencjalnych zagrożeń, takich jak epidemia grypy czy bioterroryzm, nasze wspólne działania mogą okazać się skuteczniejsze. Dlatego też tworzone są wspólne standardy w zakresie bezpiecznej żywności i oznaczania wartości odżywczej produktów spożywczych, a także bezpieczeństwa sprzętu medycznego, organów i produktów z krwi oraz jakości powietrza i wody.

Na całym świecie ogromne środki przeznaczane są na różnego rodzaju inicjatywy, takie jak  działania w sytuacjach zagrożenia zdrowia czy też na rzecz poprawy bezpieczeństwa pacjentów lub zmniejszenia liczby wypadków i urazów.

Na naszej skromnej stronie będziemy opisywali ogólne zagadnienia zdrowia, problemy związane z lepszym odżywianiem, spożywaniem alkoholu, o zdrowym stylu życia oraz starzeniu się w dobrej kondycji zdrowotnej, a także o zwalczaniu palenia i zażywaniu narkotyków, zapobieganiu poważnym chorobom takim jak HIV/AIDS czy gruźlica.
Będziemy również zamieszczać ciekawe artykuły zdrowia społecznego, zdrowia dzieci i rzadko występujących chorób.
Często postaramy się rozpowszechniać wiedzę na temat badań medycznych, leków i nowych metod leczenia.

Zapraszamy

Około 70 procent leków pochodzenia roślinnego jest przyjmowanych bez konsultacji z lekarzem, często za namową rodziny czy przyjaciół. Chętnie sięgają po “ziółka” przewlekle chorzy. Pod względem wartości sprzedaży prym wiodą preparaty z miłorzębu, waleriany, kasztanowca, palmy sabalowej, gorzkiej pomarańczy, czosnku i głogu.

Jednak przyjmowanie preparatów ziołowych może być ryzykowne z wielu powodów. Zwykle dotyczy to osób  starszych, przewlekle biorących leki. Takie osoby często mają problemy z krążeniem, cukrzycą, depresją. Również chorzy na AIDS są szczególnie narażeni na interakcje leków przeciwwirusowych z ziołami

Zioła mogą pogarszać wchłanianie leków do organizmu, (na przykład z powodu roślinnego śluzu pokrywającego jelita), przyspieszać ich rozkład albo wydalanie (gdy są moczopędne lub przeczyszczające). Z drugiej strony drażniący przewód pokarmowy imbir potrafi zwiększać wchłanianie, grejpfrut – obniżać metabolizm, a ulubiona przez Skandynawów lukrecja – utrudniać wydalanie.

A jak działają konkretne leki – na przykład dziurawiec? Dziurawiec jest stosowany w depresji i zaburzeniach trawienia (działa żółciopędnie). Jednak ma też działanie fotouczulające, o czym przekonano się w Australii. Świeżo ostrzyżone owce, które najadły się dziurawca, uległy poparzeniu słonecznemu. Podobne skutki występują u ludzi. Ale dziurawiec może także zmniejszać działanie stosowanej w astmie teofiliny, nasercowej digoksyny, przeciwkrzepliwej warfaryny czy stosowanej przy przeszczepach cyklosporyny. Zmniejszona skuteczność leków może prowadzić do duszności w astmie, problemów z sercem, zaburzeń krzepnięcia, a w przypadku cyklosporyny – do odrzucenia przeszczepu. Gdy lekarz, dostrzegając pogorszenie, podniesie dawkę, a pacjent nagle odstawi dziurawiec, mogą się pojawić zaburzenia idące w drugą stronę – na przykład krwotoki wewnętrzne przy wysokich dawkach warfaryny. Dlatego zawsze trzeba informować lekarza o wszelkich przyjmowanych “ziółkach”.

W przypadku depresji dziurawiec może hamować działanie innych leków antydepresyjnych, co grozi pogłębieniem choroby i próbami samobójczymi. Dziurawiec nasila się też niebezpieczne działanie leku, który często przyjmował Michael Jackson – propofolu, a hamując działanie hormonalnych leków antykoncepcyjnych, może się stać przyczyną ciąży. W połączeniu z walerianą czy przeciwbiegunkowym loperamidem dziurawiec może doprowadzić do delirium.

Inny, pozornie niewinny środek – to polecany starszym osobom miłorząb. W połączeniu z lekami przeciwkrzepliwymi – jak warfaryna – może powodować krwotoki, a z trazodonem – śpiączkę. Nawet herbata, kawa czy yerba mate zmniejszają wchłanianie żelaza i hamują przeciwkrzepliwe działanie warfaryny, przedłużają działanie disulfiramu (Esperal), obniżają poziom przeciwdepresyjnego litu w surowicy.

Przyjmowane przez palaczy jako suplement diety beta-karoten czy mieszanka orzeszków kola z herbatą, miłorzębem i owocem winorośli może zwiększać zagrożenie nowotworami płuca i jelita grubego. Coraz pospolitszy sok z owocu noni, polecany na przykład w napięciu przedmiesiączkowym doprowadził już – wypijany w zbyt dużych ilościach – do co najmniej jednego przeszczepu wątroby z powodu swojej toksyczności.

Jak zaznaczyła prof. Widy-Tyszkiewicz, na około tydzień przed zabiegami operacyjnymi trzeba odstawić leki ziołowe. Czosnek, miłorząb i żeń-szeń sprzyjają krwawieniom, dziurawiec – zakrzepom, a waleriana przedłuża działanie narkozy.

Osobnym zagadnieniem jest tak zwane “ziele”, czyli marihuana. Niedawne badania sugerują, że jej palenie może zwiększać częstość występowanie schizofrenii o 200 procent. Gdyby zalegalizować marihuanę, w Polsce zamiast 400 tysięcy mogłoby się pojawić 1,2 mln schizofreników – obawia się prof. Widy-Tyszkiewicz.

Jak przypomniał rzecznik urzędu Rejestracji dr Wojciech Łuszczyna, wielu zagrożeń można uniknąć dokładnie czytając ulotki dołączane do leków, a przede wszystkim uważnie wybierając przyjmowane preparaty ziołowe i mówiąc o nich szczerze lekarzowi.

Należy zadbać o odpowiednie ilości pożywienia ze wszystkich grup. Na niektóre z nich trzeba zwrócić szczególną uwagę i spożywać ich więcej, ale są również takie, o których lepiej zapomnieć w czasie ciąży. Pamiętajmy także, że kobieta w tym czasie powinna każdego dnia wypijać co najmniej 8 szklanek wody.

Produkty zbożowe

Powinny być podstawą diety. Dostarczają nie tylko energii, ale również witamin z grupy B i błonnika pokarmowego, który jest szczególnie ważny w czasie ciąży, ponieważ zapobiega towarzyszącym jej zaparciom. Opierajmy więc swój jadłospis na razowym, pełnoziarnistym pieczywie, brązowym czy dzikim ryżu, grubych kaszach, płatkach zbożowych i otrębach. Nie grozi nam monotonia, ponieważ w sklepach znajdziemy wiele rodzajów płatków (owsiane, żytnie, pszenne, z dodatkiem śliwek, jabłek, żurawiny) i musli (typu crunchy, granola czy z dodatkiem suszonych owoców).

Warzywa i owoce

Obfitują w wiele witamin, składników mineralnych, błonnika pokarmowego oraz bioflawonoidów, niezbędnych w okresie ciąży. Są one głównym źródłem witaminy C i folianów, których organizm nie potrafi magazynować, a na które zapotrzebowanie podczas ciąży wzrasta. – Przyswajalność niektórych składników mineralnych znajdujących się w produktach roślinnych wzrasta pod wpływem innych. Dzieje się tak na przykład w przypadku żelaza – mówi dr n. med. Aneta Czerwonogrodzka-Senczyna, specjalista w zakresie żywienia człowieka i dietetyki, dietetyk Sante. – Organizm najlepiej je przyswaja w obecności witaminy C. Nie zapominajmy więc o dodaniu do płatków zbożowych np. świeżej pomarańczy – radzi.

Mięso i ryby

Są podstawowym źródłem białka w diecie. W ciąży zalecane są chude gatunki mięsa, drób oraz ryby. Wegetarianki powinny je zastępować nasionami roślin strączkowych, orzechami, pestkami dyni czy słonecznika i innymi wysokobiałkowymi produktami (np. tofu). Białko jest podstawowym budulcem tkanek i narządów rozwijającego się dziecka. Ponadto mięso jest źródłem żelaza, cynku oraz witamin z grupy B. Ryby to ważne źródło wielonienasyconych kwasów tłuszczowych niezbędnych dla rozwoju siatkówki oka i mózgu niemowlęcia. Nie zapominamy także o jajach – ugotowane zapewnią nie tylko dostarczenie białka, ale także innych cennych składników.

Mleko i jego przetwory

Zawierają pełnowartościowe białko oraz łatwo przyswajalny wapń, budujący układ kostny dziecka. Kobiety w ciąży codziennie powinny uwzględniać w swojej diecie 3 porcje produktów mlecznych. Jednak nie wszystkie przetwory z mleka są dla nich wskazane. Powinny unikać lodów, do produkcji których użyto świeżych jaj oraz serów pleśniowych. Ważne jest także, aby wybierać odtłuszczone produkty mleczne, ponieważ nadmiar tłuszczu w diecie może spowodować zbyt wysoki przyrost masy ciała. Pamiętajmy, że kobieta bez nadwagi nie powinna przytyć w ciąży więcej niż 11 – 12 kg.

Tłuszcze i słodycze

Te składniki w diecie kobiety ciężarnej powinny występować w niewielkich ilościach. Najlepiej wybierać oleje roślinne (olej rzepakowy, słonecznikowy, sojowy, oliwę z oliwek) i spożywać je na surowo, jako dodatek do surówek i sałatek. Ze słodyczy najlepiej zrezygnować, a szczególnie tych kupowanych w sklepie. Do ich produkcji często używa się tłuszczów niewiadomego pochodzenia.

Składniki pod specjalnym nadzorem

Bardzo ważne jest zapewnienie rozwijającemu się dziecku odpowiedniej ilości składników odżywczych. Na niektóre jednak trzeba zwrócić szczególną uwagę, gdyż zwykle w diecie ciężarnej mogą występować w niedostatecznej ilości. Należy do nich między innymi kwas foliowy, który chroni dziecko przed rozwojem wad wrodzonych układu nerwowego. Przyjmowanie kwasu foliowego w ilości 0,4 mg na dobę należy rozpocząć najlepiej na 3 miesiące przed zajściem w ciążę i kontynuować przez I trymestr. W produktach żywnościowych kwas foliowy znajduje się w zielonych liściastych warzywach, ale nie tylko. Dobrym jego źródłem są: brokuły, pomarańcze, banany, mleko i nasiona roślin strączkowych. Kolejnym składnikiem jest żelazo. Podczas ciąży występuje zwiększone zapotrzebowanie na ten pierwiastek, ponieważ bierze on udział w tworzeniu hemoglobiny w krwinkach, a także wspomaga rozwój płodu. Jego niedobór może być przyczyną anemii u matki. Przewód pokarmowy człowieka najlepiej przyswaja żelazo zawarte w mięsie czy żółtku jaja. Z kolei odpowiednia ilość cynku pomaga w walce z chorobami zakaźnymi, wspiera rozwój płodu i może skracać czas porodu. Cynk znajduje się w żywności zasobnej w żelazo – mięsie, nasionach roślin strączkowych, itp. Trudno zrealizować zalecaną dawkę wapnia pomijając mleko i produkty mleczne. Kobiety spożywające co najmniej 3 porcje tych produktów rzadko mają niedobory tego składnika. Jego niedostateczne spożycie może zagrażać rozwojowi układu kostnego dziecka i zwiększać ryzyko wystąpienia osteoporozy u matki, ponieważ w okresie, gdy dieta ciężarnej jest uboga w wapń, płód „zabiera” go z jej organizmu.

Produkty, o których lepiej zapomnieć

W czasie ciąży kobiety powinny wyeliminować ze swojej diety kilka produktów. Są to przede wszystkim:

- alkohol - nawet małe dawki przechodzą do płodu; może spowodować u dziecka tzw. płodowy zespół alkoholowy (FAS) objawiający się opóźnieniem rozwoju, niską masą urodzeniową, nieprawidłowym rozwojem mózgu i serca;

- napoje gazowane – oprócz kofeiny i fosforanów zawierają dwutlenek węgla, sztuczne barwniki i konserwanty, podrażniające przewód pokarmowy. Dostarczają także dużych ilości cukrów prostych, na które ciężarna powinna uważać. Ich nadmiar, podobnie jak tłuszczu, może spowodować nadmierny przyrost masy ciała w ciąży; – kawa – 1 lub 2 filiżanki (z 1 łyżeczki) w ciągu dnia nie powinny zaszkodzić dziecku. Jednak duże ilości kofeiny mogą zaburzać pracę serca malucha; – słodziki – chociaż nie wykazano ich szkodliwego działania na płód, lepiej je wyeliminować, ponieważ nie zawierają żadnej wartości odżywczej; – fast-food - w produktach tego typu występują duże ilości niekorzystnych składników; – wątróbka – nie powinna być spożywana w ciąży – nie tylko ze względu na wysoką zawartość cholesterolu, ale również na nadmierną ilość witaminy A, która może zaburzać rozwój płodu; – orzeszki ziemne – zwiększają ryzyko wystąpienia alergii u dziecka, ponadto znajduje się w nich aflatoksyna, mogąca uszkadzać płód; – surowe mięso, ryby (tatar, sushi) i owoce morza (frutti di mare) - mogą być źródłem toksoplazmozy i listeriozy, które uszkadzają układ nerwowy płodu, powodują przedwczesny poród;

- sery pleśniowe - również mogą wywołać listeriozę;

- surowe jajka – są źródłem Salmonelli; – produkty wędzone (sery, wędliny, ryby) i grillowane – występują w nich rakotwórcze nitrozoaminy oraz bardzo duże ilości soli, dlatego lepiej ich nie jadać.

Kobieta ciężarna powinna także zwrócić szczególną uwagę na żywność konserwowaną, sztucznie barwioną i aromatyzowaną. Nadmiar substancji dodatkowych może powodować biegunkę, zaburzenia żołądkowe i odczyny alergiczne. Najlepiej uważać więc na: benzoesan sodu (konserwy, dżemy, majonezy), kwas fosforowy, fosforan sodu (proszki do pieczenia, napoje typu cola), glutaminian sodu (napoje, zupy instant, przyprawy typu vegeta, kostki bulionowe, konserwy, sosy w proszku, itp.).

Jeśli kobiety w ciąży będą spożywały odpowiednie produkty o wysokiej jakości, ich organizm lepiej zniesie czas tego odmiennego stanu. Dlatego warto jeść zdrowo, nie za dwoje, ale dla dwojga!

W ramach kampanii Szczepisz = Chronisz. Stop Pneumokokom rozpoczyna się kolejna już akcja Błękitny Miesiąc Edukacyjny, poświęcona pneumokokowym powikłaniom pogrypowym.

Ponad połowę przypadków grypy obserwuje się u dzieci poniżej 14 r. ż.  Większość osób przechodzi grypę łagodnie, jednak młodsze dzieci (poniżej 6 r. ż.)  i osoby po 60 r. ż. są szczególnie narażone na powikłania, związane z wtórnymi zakażeniami bakteryjnymi. Najczęstsze z nich wywołują pneumokoki, powodując zapalenia płuc, ropne zapalenia zatok oraz ropne zapalenia ucha środkowego .

$linki = explode("|", $links); ?>

Jak wykazano w niedawno opublikowanych badaniach, inwazja śluzówek przez wirusy grypy ułatwia nadkażenie pneumokokom, zasiedlającym często jamę nosowo-gardłową dzieci, w wyniku bezpośredniego oddziaływania między tymi drobnoustrojami. Ponadto wirus grypy blokuje istotny szlak odpornościowy (receptor TLR), umożliwiając pneumokokom szybką inwazję.

Powikłania pogrypowe są częstą przyczyną hospitalizacji . Hospitalizacja związana z przebiegiem grypy jest kilkadziesiąt razy częstsza u dzieci niż u dorosłych*.

Najskuteczniejszą metodą zapobiegania pneumokokowym powikłaniom pogrypowym
są szczepienia szczepionką o szerokim spektrum wskazań, szczególnie w zakresie inwazyjnych i nieinwazyjnych zapaleń płuc.

Bakteryjne powikłania pogrypowe u dzieci są kolejnym argumentem za powszechnymi szczepieniami przeciw pneumokokom, szczególnie w pierwszym półroczu życia, kiedy nie można jeszcze podać szczepionki przeciw grypie. Nie w pełni wykształcona odporność
u niemowląt oraz fakt, że często chorują na grypę, która, jak wykazały badania, w szczególny sposób toruje drogę pneumokokom, są kolejnymi argumentami za rozpoczynaniem tych szczepień u najmłodszych dzieci. – mówi dr Paweł Grzesiowski,  ekspert ds. szczepień, Kierownik Zakładu Profilaktyki Zakażeń Narodowego Instytutu Leków.

Same szczepienia przeciw pneumokokom nie chronią przed grypą, natomiast zmniejszają ryzyko wystąpienia powikłań w postaci zakażeń pneumokokowych.

* liczba hospitalizacji u dzieci: 1900 – 1000 przypadków, liczba hospitalizacji u dorosłych: 100 -25 (Hospitalizacja na 100 000 ludności i w latach 1972 – 1995, Dane WG CDC

Pneumokoki czyli streptococcus pneumoniae, to powszechnie występujące bakterie, które mogą wywoływać choroby groźne dla zdrowia i życia człowieka. Do tej pory zidentyfikowano około 90 serotypów pneumokoków, jednak tylko kilkanaście z nich odpowiada za większość przypadków inwazyjnej choroby pneumokokowej u dzieci poniżej 5 roku życia na świecie.
Jakie choroby mogą być wywoływane przez pneumokoki?

Streptococcus pneumoniae może wywoływać łagodne, powszechnie występujące nieinwazyjne zakażenia dróg oddechowych obejmujące zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok przynosowych i zapalenie płuc bez bakteriemii.

Pneumokoki mogą również wywoływać zagrażające życiu inwazyjne choroby, takie jak zapalenie opon mózgowo–rdzeniowych czy sepsę.

Inwazyjna choroba pneumokokowa może cechować się bardzo ciężkim przebiegiem klinicznym, jak również obarczona jest dużym ryzykiem trwałych powikłań, a nawet zgonu.
Czy inwazyjna choroba pneumokokowa może dotyczyć każdego dziecka?

Prawie każde dziecko może ulec zakażeniu wywoływanemu przez pneumokoki. $linki = explode("|", $links); ?>

Nosicielstwo S. pneumoniae może dotyczyć około 20 – 60% zdrowych dzieci i w niektórych sytuacjach zdrowotnych zwiększa prawdopodobieństwo rozwoju zakażenia.
Zakażenie przenosi się drogą kropelkową, przez bliski kontakt z chorym lub przez kontakt z przedmiotami zanieczyszczonymi wydzieliną z dróg oddechowych.
Inwazyjną chorobą pneumokokową szczególnie zagrożone są małe dzieci poniżej 2. roku życia, u których choroba ta występuje dużo częściej niż w innych grupach wiekowych.

Należy pamiętać, że ryzyko zakażenia inwazyjnego wywołanego przez pneumokoki jest podwyższone szczególnie u dzieci z obniżoną odpornością.
Czy pneumokoki mogą być groźne dla dziecka?

Choroby wywołane przez pneumokoki stanowią globalny problem zdrowotny.

Szacuje się, iż każdego roku na świecie, ponad 10 milionów dzieci poniżej 5 roku życia choruje na choroby wywołane przez pneumokoki, natomiast milion z tych dzieci umiera.

U dzieci po przechorowaniu inwazyjnej choroby pneumokokowej często obserwuje się różne powikłania, m.in. zaburzenia słuchu, padaczkę, opóźnienie w rozwoju psychoruchowym dziecka czy deficyty ruchowe.
Czy można uchronić dziecko przed inwazyjną chorobą pneumokokową?

Najskuteczniejszą metodą zapobiegania inwazyjnej chorobie pneumokokowej wśród dzieci jest szczepienie, zalecane w Programie Szczepień Ochronnych.

Szczepionki przeciwko zakażeniom pneumokokowym dzielimy na polisacharydowe i skoniungowane. Do uodparniania niemowląt odpowiednie są wyłącznie szczepionki skoniungowane.

Eksperci zalecają rozpoczęcie szczepienia przeciw pneumokokom już w pierwszym kwartale życia dziecka, aby już w drugim półroczu życia uzyskać ochronę.

Dlaczego tak się dzieje?

Na forach użytkownicy często piszą, że najlepszym sposobem w takiej sytuacji jest przegłodzenie dziecka i czekanie, aż samo przyjdzie i powie, że chce jeść. Jest to dobra metoda i na pewno w jakimś stopniu skuteczna, ale nie zawsze brak apetytu jest związany z tym, że dziecko ma taki kaprys. Bywa, że jest to bardziej złożony problem, a przyczyn można szukać w różnych miejscach.

Jeśli dziecko nie chce jeść, dobrą metodą jest zapisywanie dokładnych pór posiłków i tego, co dziecko zjadło. Trudno rodzicom znieść myśl, że dziecko może być głodne, więc uszczęśliwiamy na siłę. Po takich zapiskach pewnie okaże się, że jednak trochę się tych kalorii uzbiera. $linki = explode("|", $links); ?>

Dzieci, tak samo jak my są ludźmi i na pewno nie wszystko im smakuje. Jak coś jest niedobre, to nie chcą tego jeść. A co, gdy sytuacja często się powtarza?

Pani Anna Pietrych, dietetyk z Warszawy: Brak apetytu rzadko jest kwestią diety. Raczej jest to problem o podłożu psychologicznym .

Anna Ziniewicz, dyrektor Poradni Psychologicznej dla Dzieci z Ostródy uznała, że oprócz smaku, dla dzieci ważne jest to, jak potrawa wygląda.

Ważne jest też to, żeby były zawsze stałe pory posiłków. Łatwiej jest wtedy „sterować” dzieckiem. – Jeśli jest to zmieszana papka, to dziecko nie będzie miało ochoty tego jeść. Bywa, że brak apetytu jest reakcją obronną dziecka na złą sytuację panującą w domu. Kłótnie rodziców, zbyt wysokie wymagania wobec dziecka, którym nie jest w stanie sprostać, czy silne stresy. To wszystko ma wpływ na apetyt naszego dziecka.

Dziecka nie wolno absolutnie zmuszać do jedzenia, ponieważ może to źle wpłynąć na jego zdrowie. Jeśli nie pomagają rozmowy z dzieckiem i nie nic nie działa, to warto udać się do lekarza pediatry. Być może przyczyna braku apetytu leży całkiem gdzie indziej.

Brak apetytu czasem ma przyczyny czysto fizjologiczne. Być może dziecko ma niedokrwistość, lub rozwija się u niego jakaś bakteria, albo pasożyt. Nie ma ogólnej definicji na to, dlaczego dziecko nie chce jeść. Każde dziecko jest inne i przyczyny tej dolegliwości też są bardzo różne – powiedziała Wanda Badowska, pediatra z Olsztyna. – Jeśli brak apetytu u dziecka zaczyna być problemem, należy jak najszybciej skonsultować się z lekarzem.